Ματιά στο κενό Σου

Κάποιοι έρωτες

δεν γράφονται για να τελειώσουν μαζί —

γράφονται για να πονούν γλυκά,

χωριστά,

για πάντα.

https://vm.tiktok.com/ZNRQE82Be/

Σε Είδα

Σήμερα σε ονειρεύτηκα και ήταν τόσο αληθινό.

Ακόμη έχω πάνω μου τη μυρωδιά σου,

το άγγιγμα που αναστάτωνε όλο μου το είναι.

Έχεις κάνει ποτέ εγκεφαλικό έρωτα;

Ξέρεις τι και πώς είναι;

Είναι αυτό που πριν λίγο έκανα μαζί σου.

Μόνο εσύ,το πρόσωπο σου, το κορμί σου.

Μια ανώτερη δύναμη μου χάρισε αυτό

το θείο δώρο.

Να σε δω από τόσο κοντά,

να σε αγγίξω,

να σε κοιτάξω στα μάτια 

από απόσταση αναπνοής.

Να μπορώ να σε θυμάμαι..

Μακάρι να μπορούσες να το δεις

και να το νιώσεις,

θα αφήναμε τα πάντα πίσω 

Χρόνια πολλά

 https://vm.tiktok.com/ZNRfhSD1F/

Mickey & Mallory Knox did it

 https://vm.tiktok.com/ZNRyTFEne/

Μέχρι την επόμενη

Αν τα μάτια μας μπορούσαν να μιλήσουνε

θα «κραύγαζαν»βιβλία

Καμιά φορά αυτά που θέλουμε τόσο πολύ να πούμε,τα λέμε με ένα βλέμμα,

άθελα μας τις περισσότερες φορές.

Και μπορεί ο παραλήπτης να μην αποκωδικοποιεί πλήρως 

τις ανείπωτες λέξεις μας,

όμως πίστεψε με,μας καταλαβαίνει. 

Όταν κοιτάζεις από μια γωνία κρυμμένος,

μη τυχόν σε δει, εκείνη σε νιώθει.

Όταν έρχεσαι από μακριά,

ακούει τα βήματα σου. 

Καμιά φορά καταλαβαίνει ότι πλησιάζεις,

πριν καν σε δει. 

Κι αυτό μη με ρωτάς, πως λέγεται δε ξέρω. 

Ξέρω όμως αυτό πως «νιώθεται». 

Και ενώ δεν έχεις πει τίποτα πέρα από μια χαμηλόφωνη διστακτική καλημέρα,

τα είπες ήδη όλα. 

Μέχρι την επόμενη φορά

Και την επόμενη..

Και κάποτε την τελευταία 

Αν η νοσταλγία ήταν τραγούδι

https://vm.tiktok.com/ZNRR999BD/

Δυο μέρες μόνο

Δυο μέρες μόνο.

Αυτός είναι ο τίτλος της σειράς που ξεκίνησα να βλέπω.

Δυο μέρες εντριβής στο απαγορευμένο,στο λάθος.

Σε βάζει σε σκέψεις,τι θα έκανες εσύ «Αν;» 

Αν ένα ζευγάρι από τα παλιά, από τα πολύ παλιά,

συναντηθεί ξανά. 

Τυχαία.

«Αν» δυο ζευγάρια μάτια συνδεθούν μεταξύ τους με μια αόρατη κλωστή, καθόλου λεπτή.

Σαν χοντρό σκοινί. Δεμένη διπλά και τριπλά για να μη σπάσει όταν διακοπεί κι από τους δυό το βλέμμα.

Οι σώφρονες άνθρωποι το σταματούν εκεί..

Και απλά παίζουν επανάληψη τη στιγμή της κλωστής, ή πιο σωστά,της ένωσης. Όλη μέρα.

Μέχρι να γελάσουν,να κάνουν έρωτα,να δουλέψουν.

Να ξεχαστεί.

Κάποιοι πιο τολμηροί όμως..αποφασίζουν να πράξουν μέσα στην παρορμητικότητα. Σχεδόν παιδικά,να διεκδικήσουν.

Τι και γιατί; Εκείνοι ξέρουν. Τραγελαφικό θα σκεφθείς κι εγώ θα συμφωνήσω,ναι. Είναι. 

Κάπως έτσι ξεκινάει η ιστορία λοιπόν,ο Άρης ο ήρωας μας,όχι μόνο δε κόβει το σχοινί. Της στέλνει ένα μήνυμα γραμμένο σε χαρτί,σκισμένο. Αυτό βρήκε στο κέντρο που έπινε το ποτό του με τον φίλο του, πρόχειρο,χωρίς πολύ σκέψη,αλλά με την πιο όμορφη μουσική υπόκρουση…

Οι πιο ρομαντικοί θα το δουν από την αρχή,οι πιο ανυπόμονοι θα πάνε στο 2:30’

και εκείνοι που πρέπει, δε θα το δουν ποτέ

https://youtu.be/_fsaSVmXnGo?si=TglfH1-HUzLrHWH5