Το όνομά μου απ'την αρχή

Δεν απέμειναν πολλά για ν'αγαπήσω

πια κουράστηκα σε όνειρα να ελπίζω.

Νιώσε το κενό μου αδελφέ ,

νιώσε κοντά μου το λεπτό να αργοπεθαίνει.

Να σταματήσω το δάκρυ θα πρεπε,

μια σφαίρα να ρίξω στο ψέμα.

Τη μορφή μου να μπορούσα να αλλάξω,

το όνομα μου απ'την αρχή να ξαναφτιάξω.

Θέλω για μια στιγμή η θεραπεία να βρεθεί

να μπορέσω τη ζωή κι εγώ στα μάτια να κοιτάξω.

Ο δρόμος για τον Άδη

Δεν υπάρχει θεραπεία για αυτό που με σκοτώνει.
Πήρα το δρόμο για τον Άδη,
μα θέλω να έρθει κάποιος μαζί μου.
Πήρα το δρόμο για τον Άδη,
κοιτώ τριγύρω μου κι ο κόσμος μας νεκρός.
Υποθέτω πως είμαι πια κι εγώ.
Πήρα το δρόμο για τον Άδη
κι εσύ θα έρθεις μαζί μου.

Το έδαφος υγρό ,
με κοιτάζεις με φόβο κι απορία.
Τα χέρια μουσκεμένα από το αίμα σου.
Κι εσύ εκεί, ν' ακούς μια φωνή,
να ουρλιάζει στο μυαλό σου.
Εφιάλτης,ένας εφιάλτης ήταν τίποτα άλλο.