15

Αν και η έμπνευσή μου δεν φτάνει ούτε για ένα απλό σημείωμα στο ψυγείο θα κάνω μια προσπάθεια να γράψω μιας και έχω κάτι μέρες να το κάνω.. Εχθές έγινα 15 χρόνων.Το γεγονός αυτό με κάνει να αισθάνομαι περίεργα,δεν θέλω να μεγαλώσω.Δε θέλω να με φανταστώ σε πέντε,δέκα χρόνια.Σίγουρα θα έχω αλλάξει,συνεχώς αλλάζω.Το νιώθω.Προς το χειρότερο πάντα. Όχι σε θέματα χαρακτήρα, αλλά σκέψης. Kαλό για μένα,κακό για τους υπόλοιπους.Kαι είμαι μόλις 15. Χωρίζω.Χωρίζω συνεχώς.Από φίλους, απο γνωστούς.Δεν αντέχω με τιποτα και κανεναν ,δε μου λειπει κανενας στο τελος του δρομου.Δεν καταφερνω να ανηκω σε μια "ομάδα" με ανθρώπους διαφορετικούς.

Δε μπορω να ταυτιστω, μαζί τους, ούτε 
μαζι σου.Θα μου πεις,ακυρωνεις την επικοινωνια.Ζητας μια μαγικη σχεδον ταυτιση,ομοιοτητα.Με ακυρωνεις αν δε σκεφτομαι σαν εσενα. Ναι, σε ακυρωνω αν δε σκεφτεσαι οπως <<εγω>> ( ..αντιφαση). Δεν πιστευω πως αξιζει να σωθει το " ανθρωπινο" ειδος. Δινει απειρη τροφη στο μισος μου καθημερινα..μερικες φορες περισσοτερο απ'οτι αντεχω. Όλα πηγαζουν απο την ανατροφη της ανθρωπινης ρατσας..Βρωμικη,παρακμιακη,ψευτικη . Όπως και να'χει η περιοδος που διανυω ειναι αρκετα δυσκολη.Απλα ζω,τιποτε περισσοτερο.Κανω απλα υπομονη.
Εδω μπορει να λαβει τελος αυτη η μινι αναρτηση.Αγαπητη αναγνωστρια και αναγνωστη,θα κλεισω με ενα απλο ερωτημα.
Καταλαβαινεις γιατι εισαι μονη η μονος σου;



Παρασκευή 8 Μαρτίου του 2013