Αν τα μάτια μας μπορούσαν να μιλήσουνε
θα «κραύγαζαν»βιβλία
Καμιά φορά αυτά που θέλουμε τόσο πολύ να πούμε,τα λέμε με ένα βλέμμα,
άθελα μας τις περισσότερες φορές.
Και μπορεί ο παραλήπτης να μην αποκωδικοποιεί πλήρως
τις ανείπωτες λέξεις μας,
όμως πίστεψε με,μας καταλαβαίνει.
Όταν κοιτάζεις από μια γωνία κρυμμένος,
μη τυχόν σε δει, εκείνη σε νιώθει.
Όταν έρχεσαι από μακριά,
ακούει τα βήματα σου.
Καμιά φορά καταλαβαίνει ότι πλησιάζεις,
πριν καν σε δει.
Κι αυτό μη με ρωτάς, πως λέγεται δε ξέρω.
Ξέρω όμως αυτό πως «νιώθεται».
Και ενώ δεν έχεις πει τίποτα πέρα από μια χαμηλόφωνη διστακτική καλημέρα,
τα είπες ήδη όλα.
Μέχρι την επόμενη φορά
Και την επόμενη..
Και κάποτε την τελευταία
