Άραγε, υπάρχει λόγος να ελπίζω σε έναν καλύτερο κόσμο;
Έχουν όλα τελειώσει ή αυτή η κόλαση είναι μόνο η αρχή;
Άραγε..γιατί ελπίζω;
Γιατί δεν αποδέχομαι την ήττα μου, την ήττα Μας;
Ίσως να φταίει η περηφάνια που με κάνει να φουσκώνω
κάθε φορά που αναπολώ τους στόχους μου και τα όνειρα μου.
Μα ,πες μου, γιατί χρησιμοποιούμε συνεχώς τη λέξη όνειρο;
Εξαρχής απαισιόδοξο..
"Μόνο στα όνειρα μου."
Ποτέ στην πραγματικότητα...γιατί;
Ποιος Μας δοκιμάζει, ποιος με δοκιμάζει ,
ποιον να κατηγορήσω , αν όχι τον εαυτό μου;
Την αντίθετη πλευρά; Δε μου χρωστάτε ,απολύτως τίποτα.
Δε θα με καταλάβετε ποτέ.
Δεν θα γίνετε ποτέ σαν κι Εμάς.
Τόσο ρομαντικοί..τόσο νοσταλγικοί που ώρες ώρες αναρωτιέμαι..
Χρησιμοποιείτε τη λέξη "αγάπη", την τόσο ιερή και περίπλοκη αυτή λέξη
άνθρωποι που στη ζωή σας μάθατε μονάχα την έννοια του μίσους,
για τον ίδιο σας τον εαυτό.
Δεν θα καταλάβετε ποτέ..
Ένα μόνο γνωρίζετε για μας,
πως όσο αγαπάμε βαθιά ,
άλλο τόσο μισούμε βαθύτερα......
Εμείς...
17-9-17
Repost
