Η αίσθηση της ανάγκης

Πόσο περίεργη η αίσθηση της ... ανάγκης. 

Ναι. Ναι εγώ,
εχω ανάγκη από μία αγκαλιά αληθινή. 

Από μια αλήθεια της στιγμής.

Από αληθινό ατόφιο συναίσθημα.

Έναν ζωντανό οργανισμό,
έναν άνθρωπο να θέλει να ακούσει αυτά που κρύβω τόσο καλά.
 Τα ψυχολογικά μου,τις σκέψεις μου,τον θυμό μου εν τέλη για τη ζωή,
την ηλίθια κοινωνία που υποχρεωτικά ανέχομαι. 

Θέλω έναν άνδρα λίγο πιο άνδρα απο εμένα. 

Το αστείο της υπόθεσης είναι..
πως θα τα διαβάζω αύριο αυτά και θα με κοροϊδεύω.
 Η Μαριάννα δεν τα χρειάζεται αυτά.
Αυτά είναι ψεύτικα.
 Ναι είναι. Αλλά εύχομαι κάθε βραδύ να μην ήταν.
 Χρειάζομαι κάποιον που να θέλει να μοιραστεί τα πάντα.
Αλήθεια το χρειάζομαι.
Και δε ντρέπομαι για αυτό.

 σήμερα στις 2:43.