Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2016

Εαυτέ μου

To ποτήρι μου μισογεμάτο, βυθίζομαι στο αλκοολ και έχω ένα μίσος.
Μισώ και αγαπώ τον κόσμο όλο.
Πραγματική ειρωνεία.
Τι νόημα εχουν οι αναπνοες οταν εισαι εσωτερικά νεκρός;
Δεν έχω απάντηση.
Ίσως κάτι με περιμενει στην άκρη του δρόμου.
Ίσως δεν έχω μάταια ελπίδες.
Ίσως αγαπηθώ και ίσως αγαπήσω για πρώτη φορά.
Μιλάει το ποτό, μη με παρεξηγείς.
Είμαι ευάλωτη και απο κάπου ψάχνω να πιαστώ.
Κι αν αυτό ειναι ένας ανθρωπος τοτε κρίμα.
Γιατί δε χρωστάω άστρα σε κανέναν.
Ούτε καν στον εαυτο μου.
Ένα μόνο γνωρίζω.
Σ' αγαπώ εαυτέ μου.
Τίποτα άλλο δε διαρκεί ,ο χρόνος τελικά όλα τα σβήνει.

31/10/16

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου