Κυριακή 5 Αυγούστου 2018

Στο σπίτι κλεισμένη

Το κεφάλι μου βράζει σαν διάολος και το χέρι μου θέλει να γράψει απεγνωσμένα. 
Έχω κουραστεί. Θέλω κάπου να ξεσπάσω, θέλω να κάνω κακό.
Και είναι αστείο. Πόσα έχουν δει τα μάτια μου στην ηλικία των 20,
ότι και να πω λίγο θα ναι. Δεν εκφράζεται με λέξεις με καταλαβαίνεις;
Κανένας δε θα καταλάβει,κανένας δε πρέπει να μάθει.
 ΚΑΝΕΝΑΣ

Πες μου
πιστεύεις στη θεία δίκη; 
Πιστεύεις στη δικαιοσύνη; 
Όχι...όχι αυτή του κράτους.
Αυτή της πουτάνας της ζωής.

Εγώ ..πιστεύω καμία φορά..ναι. 
Μπορώ να πω πως ναι.
Κι όταν έρθει αυτή η στιγμή..λύτρωση..
Η αρρωστημένη καύλα της λύτρωσης που σου καίει τα σωθικα.
Ώρες ώρες με φοβάμαι. 

Μπορείς να ξεκλειδώσεις το κεφάλι μου; 
Να ψάξεις με τα χέρια σου μέσα στο μυαλό μου..
Κάντο...για να ανακαλύψεις όσα κρύβω..και το κάνω τόσο μα ΤΟΣΟ ΚΑΛΑ

Ξέρω ότι θα με πουλήσεις , ξέρω ότι θα σε πουλήσω..
Ξέρω πόσο κοστίζεις.. ξέρεις πόσο κοστίζω....
Κάντο γαμημένε κόσμε.
Κάντο για να σου δείξω τα δόντια μου χωρίς να αναλογιστώ τις επιπτώσεις. 

ΚΆΝΤΟ
 

6/8/2018 
12:25

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου