Ξέθαψα απ'το συρτάρι μας μια μέρα
όσα μου άφησες πριν φύγεις απο δω.
Bρήκα μια παλιά ασημένια ταμπακιέρα
με ένα τσιγάρο ξεχασμένο και καπνό.
Κρατώντας τη στο χέρι ξαπλωμένος
τη μοναξιά μου αχόρταγα ρουφώ
και στου καπνού τη ζάλη μεθυσμένος
αγγίζω τον ζεστό σου το λαιμό.
Για μια στιγμή μόνο να ερχόσουν να σε έβλεπα
με αναπτήρες να φλερτάρεις και τσιγάρα.
Όσα μου άφησες πίσω να σου τα έδινα
τα πράγματά σου και τα λόγια τα μεγάλα.
Περνούν τα χρόνια και τα βράδια μου προσεύχομαι
να ρθεις μια μέρα για να βρεις την ταμπακιέρα
κι όσο δεν έρχεσαι σε έναν γκρεμό θα στέκομαι
και θα ονειρεύομαι το πιο όμορφό μου ψέμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου