Κι όλο έρχονταν και φεύγαν τα καράβια στο νησί μας
με δεκάδες άντρες θαλασσοδαρμένους.
Μύρισα τη σάρκα σου πριν προλάβεις να με δεις
κι έτρεξα να βγω στην επιφάνεια.
Ξέμπλεξα τα μαύρα μακρυά μαλλιά μου
και κολύμπησα στο φως της τραγουδώντας σου τον έρωτα
κι ας μη με άκουγες.
Μη φοβηθείς στιγμή και μη τρομάξεις.
Μη με αρνείσαι όπως έκαναν οι άλλοι.
Δε μου έδωσες την ευκαιρία να σε πάρω μαζί μου.
Έτσι κι εγώ επειδή δεν αντέχω άλλους αποχωρισμούς,
ερωτεύτηκα τόσο το είναι σου ,που το κατασπάραξα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου